Ik werk bij de werkorganisatie van een vakbond als co-ordinator van online media. De werkorganisatie is wat anders dan de vereniging met duizenden leden die beheerd en bestuurd worden door een bestuur. In allerlei richtlijnen en protocollen is duidelijk gemaakt waar het bestuur direct invloed kan uitoefenen op de werkorganisatie en waar niet. Dat wil niet zeggen dat ze geen invloed kunnen uitoefenen, het wil alleen maar zeggen dat er geen directe aanspreekvorm is, wel heel veel indirecte.Waarom is dat? Dat is om zelfverheerijking van bestuurders te voorkomen en dat is om het corporate imago van een bond anno 2011 niet te schaden met solistische media-acties die niet volledig door ‘n bestuur en door een MT, directeur en werkorganisatie worden gedragen. Ik faciliteer en ondersteun slechts het bestuur in het behalen van organisatie- en verenigingsdoelstellingen, maar heb wel een adviesfunctie als het gaat om afbreukrisico’s voor de reputatie en het imago van de bond. Woordvoering en persmediabeleid heet dat.Een tijdje terug zag ik dat nieuwbakken bestuurders van toen de bond vergeleken met een mammoettanker. Ze zaten op een nauwelijks bestuurbaar schip dat van koers moest veranderen. Ze waren tot de stuurhut doorgedrongen, maar wisten nog niet waar alle knopjes voor dienden en of er iets of iemand was in de machinekamer waar ze invloed op konden uitoefenen. Welnu, we zijn een bijna een jaar verder en we zitten nog op een niveau dat niet de bestaande 10 maar minstens 25 knopjes in kaart gebracht moeten worden. Over de functionaliteiten hebben we het nog niet, laat staan dat we weten waar de machinekamer zich bevindt. Wat een mazzel dat 2/3 van de wereld uit zee bestaat, anders was de mammoettanker allang ergens op de klippen gelopen.